เจ้ามาด้วยความโลภ ด้วยความประสงค์ในทรัพย์แผ่นดิน ซึ่งอยู่สุดเอื้อมสุดวาสนาของเจ้า เราได้เพียรพยายามบอกใบ้ครั้งแล้วครั้งเล่าให้เจ้ารู้ว่า ทรัพย์แผ่นดินนี้ไม่ใช่ของเอกชนผู้ใด หากเป็นของมนุษยชาติส่วนรวม...

ยุคสมัยที่ผ่านไปนับร้อยนับพันปี ยิ่งเพิ่มความโลภหลงให้แก่จิตใจมนุษย์อย่างน่าอัศจรรย์ ต่างคนต่างพยายามมาที่นี่ เพื่อค้นหาทรัพย์แผ่นดิน เราเบื่อหน่ายและเอือมระอาต่อความโลภของมนุษย์มานานนักหนาแล้ว

ตั้งแต่นี้ เราจะไม่อดทนอีกต่อไป !