ใจอันระทึกตึกตักของดิฉันแป้วลงเล็กน้อยเมื่อเห็นหุ่นด้านหลังของเขา ร่างนั้นสันทัดค่อนไปทางเตี้ยและท้วม ผิวดำคล้ำไม่มีราศี

เสื้อกางเกงที่สวมดูไม่พอเหมาะพอดีกับหุ่นอันดูไม่ได้นั้นเลย ไม่ยักกะทอลล์ ดาร์ค แอนด์ แฮนซั่มอย่างที่คาดไว้ว่าคุณพระรามน่าจะเป็น

เขาหันหน้ากลับมาช้าๆ มองตรงมายังดิฉันเต็มตา ซึ่งพอแลเห็นถนัดหัวใจอันแป้วอยู่แล้ว ก็มีอันหล่นไปอยู่ที่ปลายเท้าด้วยความผิดหวังอย่างสากรรจ์

เขาเป็นผู้ใหญ่จริงๆ ค่ะ อายุอานามกว่า ๔๐ เข้าไปแล้ว หน้างอกออกฝีประปรายเป็นตะปุ่มตะป่ำเหมือนผิวมะกรูด ตาพอง จมูกบาน ปากหนา ฯลฯ โอ๊ย! ชุมนุมเอาความขี้เหร่ไว้สารพัดสารพันโดยไม่แบ่งให้ใครเลยค่ะ

อนิจจา คุณพระราม! ภาพเจ้าชายรูปงามปริ๊นซ์ชาร์มมิ่งในฝัน มาลอยวนอยู่ในห้วงคิดเหมือนเยาะเย้ย เพราะผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าดิฉัน ณ บัดนี้ จะเป็นได้ก็แต่ปริ๊นซ์ชามกะละมังเท่านั้น
ขี้เหร่กว่าจรกา บุรุษร่างร้ายในเรื่องอิเหนาเสียอีก