ผู้ขมังเวทพยายามอย่างยิ่ง

ที่จะอ่านคัมภีร์ภาษาขอมโบราณนี้ให้ออก

แกลืมหมดทุกสิ่งทุกอย่าง แม้แต่บรรยากาศ

ที่เปลี่ยนแปลงไปแล้วอย่างสิ้นเชิง

ภายนอกกระท่อม นอกจากเสียงกิ่งไม้ใบไม้ไหวสั่นสะท้ายอยู่อื้ออึงแล้ว

ท่ามกลางสรรพสำเนียงโกลาหลนั้นมีเสียงประหลาดบางอย่าง

สอดแทรกเจ้ามาด้วย มันดังแว่วเหมือนฮ่องออยมาจากที่ใกลแสนใกก

เป็นเสียงที่ไม่มีใครเดาออก สุดวิสัยที่หมุมนุษย์จะได้ยินในระยะแรก

แต่แล้วมันก็ชัดขึ้น เป็นกระแสเสียงที่แหบพร่า

สั่นสะท้าน ใจความที่น่าสยองขวัญ

"ข้ามาแล้ว...มาตามเสียงเรียก...เหอ เหอ เหอ!

ไหน...ใครเรียกข้า... อยู่ที่ไหน!"