จัดส้นต้นเดือนพย. ❤️‍🔥

**ปกดำและปกขาวเนื้อหาข้างในเหมือนกันนะครับ**

โดยปกขาวเป็นแจ็กแก็ตหุ้มปกดำอีกที ก็คือซื้อปกขาวจะได้2ปกเลย

"ทำไมมึงไม่เกลียดแฟนเก่าสักคนเลยอะ”

“แล้วทำไมกูต้องเกลียดเขาล่ะ”

“ก็แบบ แฟนเก่าอะมึง สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าแฟนเก่ามันอยู่ถ้ำเดียวกับเราไม่ได้”

“นั่นเสือหรือเปล่า”

“แค่เปรียบเทียบ”

“เพราะเลิกกันด้วยดีมั้ง”

“เหรอวะ”

“อือ”

“กูยังเกลียดเขาอยู่เลย”

“เขาไหน”

“เขานั้นไง”

“อ๋อ เขานั้น”

“แล้วมันบั่นทอนกูเอง เพราะกูยังอยากเห็นเขาพังพินาศอยู่ ซึ่งไม่ใช่เรื่องดี”

“มึงแค่ต้องให้อภัยอะ”

“อภัยให้แม่งอะนะ”

“เปล่า อภัยให้ตัวมึงเอง”

“ฮะ”

“ที่รักคนผิด”

ผลงานลำดับที่ 3 ของปอ เปรมสำราญ หลังจากหนังสือเล่มแรก “Abstract Bar ความจริงเพียวเพียว” ขายหมดสต็อกไปแล้ว ในเล่ม คุณจะได้ลิ้มรสเครื่องดื่มนามธรรมตัวใหม่ ความหวังและความตาย ความสวยและความงาม และพบเรื่องใหม่อีก 8 เรื่อง เรื่องราวของรักที่เพิ่งผ่านพ้น การร้องไห้เงียบเชียบให้แก่ความเจ็บปวด ทรมานกับการอยู่ใต้อำนาจ จำยอมต่อความรุนแรง รู้สึกรู้สาไปกับความว่างเปล่า เสียงของคนอื่น การจากไป อนาคตที่ไม่มีใครรู้ และกลิ่นจางๆ ที่ทำให้คิดถึงใครอีกคน

เพจ แมวกุหลาบดำ บอกไว้ว่า... เราลองเรียงเล่นๆ ว่างานของปอน่าจะอ่านไปตามลำดับ จาก “Abstract Bar ความจริงเพียวเพียว” ไปสู่ “ไม่มีใครเป็นเจ้าของดวงอาทิตย์” แล้วก็มาจบที่ “Abstract Bar และเรื่องสั้นอื่นๆ” ผู้อ่านจะเห็นพัฒนาการที่เกิดขึ้นในงานเขียนของเธออย่างชัดเจน

ท้ายเล่มเราตื่นเต้นมาก วิธีการเล่าเรื่องของเธอเปลี่ยนไป คมคายขึ้น เรื่องเล่าเข้มข้นขึ้น บทสนทนาไม่ได้ถูกใช้เพื่อเล่าเรื่องแบบตรงไปตรงมาเหมือนที่เคย แต่กลายเป็นก้อนมวลรวมหนักๆ ที่บอกเล่าชุดความคิด ซึ่งบรรจุอยู่ในสังคมและปะทะกับตัวผู้เขียนเอง

ในเรื่อง ‘รักตลอดไป’ ‘M’ ‘ความลึก’ และ ‘ซ้อน’ เป็นสี่เรื่องที่เราชอบมาก…