เขาถือลูกบาสเดินเข้ามา แกล้งใช้มือลูบศีรษะเธออย่างไม่มีเหตุผล หลังจากนั้นก็ลากเก้าอี้ออกมานั่งในเวลานั้นหัวสมองของติงเซี่ยนผุดขึ้นมาประโยคหนึ่ง ความบ้าพลังของเด็กหนุ่มวัยรุ่นแต่เธอรีบดึงสติกลับมา หลบไปด้านข้างและบ่น “สกปรกจะแย่!”เด็กหนุ่มเริ่มได้ใจ ความขี้แกล้งกำลังแผลงฤทธิ์เดชโจวซือเยวี่ยยิ้มอย่างเกเรที่มุมปาก เขาโน้มตัวมาด้านหน้า แกล้งเอามือไปถูหน้าเธอ “สะอาดออกไม่ใช่เหรอ”มือที่เปียกเหงื่อยังอุ่นอยู่ พอลูบที่แก้มเธอทำให้รู้สึกอบอุ่น รอบตัวมีแต่กลิ่นอายของเขากลิ่นแรงกว่าดอกหอมหมื่นลี้นอกหน้าต่างเสียอีก จึงยากจะหลบเลี่ยง แวบเดียวก็ลอยเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจของเธอ--------------------------------------------------ท่ามกลางต้นหอมหมื่นลี้ที่เรียงราย ความรักอันบริสุทธิ์ก่อตัวขึ้นภายในใจเด็กหนุ่มสาวสองคนอย่างเงียบๆแม้ไม่เคยเอื้อนเอ่ยคำว่า ‘รัก’ แต่ความสัมพันธ์นั้นก็ช่างดีเสียจนไม่อาจลืมกระทั่งเธอและเขาต้องแยกจากกันในช่วงระยะเวลาหนึ่งเธอพยายามอย่างยิ่งเพื่อจะได้พบเขาอีกครั้ง ไปอยู่ข้างเขาดังเช่นวันวาน...ทว่าเมื่อถึงวันนั้น... ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้ากลับไม่ใช่คนเดิมที่เธอเคยรู้จักเสียแล้วแต่คนอย่าง ‘ติงเซี่ยน’ มีความพยายามมากพอเพราะ ‘โจวซือเยวี่ย’ เคยบอกว่า ‘ปลายทางยังคงมีแสงเรืองรองรอเราอยู่’เธออยากจะทำให้เขาเปิดใจอีกครั้งและจับมือเขาไว้เพื่อเห็นแสงสว่างนั้นไปด้วยกันและความรักนั้นจะไม่ใช่ความลับอีกต่อไป...