【สบายๆ + ไร้เทียมทาน + ขุมกำลังไร้เทียมทาน + สังหารเด็ดขาด】 เย่ฉางอันเดินทางข้ามมิติมายังโลกแฟนตาซี ได้แต่งงานกับสตรีผู้หนึ่งและ มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน ต่อมาสตรีผู้นั้นได้ความทรงจำกลับคืนมาและ จากไป ทิ้งให้เย่ฉางอันที่ไม่สามารถฝึกฝนได้ต้องอยู่กับบุตรสาวนามว่าเย่ซินร่าน อยู่มาวันหนึ่ง เย่ซินร่านบุตรสาวของเขาตัดสินใจออกท่องโลกแห่งผู้ฝึกตน หลังจากที่นางจากบ้านไป ระบบของเย่ฉางอันก็ปรากฏขึ้น ระบบกำหนดว่าขอบเขตของเย่ฉางอันจะสูงกว่าบุตรสาวของเขาสิบขอบเขตใหญ่อยู่เสมอ และ ระบบยังมอบรางวัลเป็นขุมกำลังหนึ่งแห่ง: วิหารเทพปฐมกาล วิหารเทพปฐมกาลมาพร้อมกับผู้อาวุโส 5 คนและ ศิษย์ 10 คน แต่เมื่อได้เห็นศิษย์ที่อันดับต่ำที่สุด เย่ฉางอันก็ต้องตกตะลึง ศิษย์ที่อันดับต่ำที่สุดล้วนอยู่ในขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุด ศิษย์ทั้งสิบคนล้วนเป็นยอดอัจฉริยะ ขอบเขตของพวกเขาสูงส่งจนน่าสะพรึงกลัว ไม่ต้องพูดถึงผู้อาวุโสทั้งห้าคนเลย ที่น่าประหลาดใจก็คือ ในฐานะเจ้าวิหาร เนื่องจากกฎของระบบ ต่อหน้าทุกคนในวิหารเทพปฐมกาล เย่ฉางอันจึงไร้เทียมทานอย่างสมบูรณ์ เมื่อเย่ซินร่านบุตรสาวของเขาเติบโตขึ้น เย่ฉางอันก็เพียงแค่นอนรอเลื่อนระดับ การฝึกฝนนั้นเป็นไปไม่ได้ ขุมกำลังก็ไร้เทียมทาน แค่นอนรอเลื่อนระดับ แล้วจะฝึกฝนไปเพื่ออะไร? ในขณะที่บุตรสาวกำลังอิจฉาภูมิหลังของผู้อื่น เย่ฉางอันก็ปรากฏตัวขึ้นข้างกายนาง: ลูกรักอย่าได้อิจฉาไปเลย พ่อไร้เทียมทานแล้ว ในฐานะประมุขน้อยแห่งวิหารเทพปฐมกาล เจ้าก็มีเบื้องหลังที่ไร้เทียมทานเช่นกัน ออกไปท่องโลกให้เต็มที่เถิด